Rječnik pojmova

tesavvuf: nebivanje, u određenome smislu; onotološki stupanj između egzistencije i apsolutnoga nebivanja; stanje stvari prije njihovoga ozbiljenja. (N. Pourjavady)
tesavvuf: intelekt, ili razum (suprotnost viših i duhovnih središta spoznaje). (N. Pourjavady)
tesavvuf: zaljubljeni. (N. Pourjavady)
tesavvuf: izvanjski izraz; (v. ishārat). (N. Pourjavady)
tesavvuf: znanje (nekada znači i spoznaja). (N. Pourjavady)
tesavvuf: voljenje. (N. Pourjavady)
tesavvuf: poslijebremenost, beskonačnost. (N. Pourjavady)
općenito: posebno pranje čistom vodom u svrhu klanjanja namaza ili učenja gledajući iz Mushafa. (Fejzulah Hadžibajrić)
v. nafas.
tesavvuf: pre-vremenitost; bespočetnost. (N. Pourjavady)
tesavvuf: nedaća, muka, nesreća. (N. Pourjavady)
tesavvuf: opstojnost; novi život zaljubljenoga s voljenom nakon smrti i gubljenja vlastitoga identiteta (fanā). (N. Pourjavady)
tesavvuf: vizija; duhovna vizija srca; svjetlo unutarnjega oka mistika. (N. Pourjavady)
tesavvuf: vizija; duhovna vizija srca; svjetlo unutarnjega oka mistika. (N. Pourjavady)
tesavvuf: širenje (jedno od duhovnih stanja); suprotnost qabď-a (v. qabď). (N. Pourjavady)
tesavvuf: unutarnjost; nutrina; suprotnost żāhir-u (v. żāhir). (N. Pourjavady)
tesavvuf: udaljenost; udaljenost zaljubljenoga od drage; suprotnost qurb-a (v. qurb). (N. Pourjavady)
tesavvuf: zapanjenost; ushićenost koja pogađa zaljubljenoga nakon kušanja nečega što je izvan njegovoga intelekta, strpljenja ili znanja. (N. Pourjavady)
tesavvuf: na arapskome jeziku qalb (kalb), srce; organ duhovne intuicije. (N. Pourjavady)

Stranice